คิดถึงบล็อกตัวเอง
 
ไม่ได้เข้ามานาน ..... สักประมาณเดือนกว่าๆ
 
ดองโคตรๆ
 
ตั้งแต่อีเข่งตาย แมวสุดรัก Tongue out
 
 
 
 
วันนี้มันสุดๆ ทั้งอาย ทั้งกลัว 
ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันมั้ยที่เมื่อคืนนอนตี 3 กว่าๆ แล้วตื่นเกือบๆ 6 โมงเช้า 
 
คือเมื่อเช้านี้ก็ตื่นมา ทำอะไรตามปกติ แต่ตื่นเช้ากว่าปกติ
ไปโรงเรียนคาบแรกเรียนคอมชั้น 3 โอเคเดินขึ้นไป เหนื่อยนะแต่พอทน
พอเดินไปวางกระเป๋า ชอตนี้แหละ...ป้าดดด นั่งลงวางกระเป๋าที่พื้น 
 
ตึก ตัก ตึกตักๆ !!
 
อยู่ๆใจก็สั่นขึ้นมาเป็นคลื่นๆเลย ตั้งสติ เออเดียวแปปนึงมันคงหายมั้ง กินน้ำดีกว่า
ปรากฏว่า หยิบน้ำมันก็ยังไม่หาย มันสั่นเรื่อยๆ 
ไม่กงไม่กินและ ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าสองใบที่แบกมาเมื่อกี้เดินไปขออนุญาติ อ.ไปห้องพยาบาล
ระหว่างเดินไปก็แทบจะแย่อยู่แล้ว มันเหนื่อยมากๆ หายใจไม่ทันรู้สึกกลัว
ขอ อ. เสร็จ อีกนิดเดียวจะถึงประตูแล้ว ไอย่ะ..!!
 
 
ตุบ ลงมานั่งกับพื้น โอยย ฉัน~ 
 
 
ใจสั่น หัวใจเต้นเร็วและแรง ไม่ดีขึ้นเลย หายใจไม่ทันเหนื่อยมาก 
ที่รู้ได้มือเย็นแล้วก็ชา ไม่มีแรงมึนหัว 
หันไปหาเพื่อนในห้องที่อยู่ใกล้ๆ เขาเห็นเราซะแล้วล่ะ 
ไม่รู้นะ ไม่ชอบตัวเองในสภาพแบบนี้เลยไม่อยากให้ใครเห็น แล้วเพื่อนกับครูก็มาช่วย
หัวหน้าห้องกับเพื่อนอีกคนพาลงไป พยายามฝืนเดิน ครูคนนหนึ่งบอกว่าปากซีดมาก
ปกติถ้ารู้ว่าจะเป็นอะไรจะกันไว้ก่อนแต่เนิ่นเลยชอบขอ อ. ไปห้องพยาบาลบ่อยๆ
ตอนที่ยังดูเหมือนไม่เป็นไร แต่มันเริ่มแล้ว ในห้องส่วนใหญ่เกือบทั้งห้องคงคิดว่า
เราโดดเรียน ไม่อยากเรียน มันไม่ใช่แบบนั้นนะ แต่วันนี้มันไม่ทันตั้งตัวอยู่ก็เป็นเยอะขึ้นมา
 
ไปห้องพยาบาล แม่อยู่ข้างๆชวนคุย ทำใจให้สบาย
กลัวมากๆไม่เคยเป็นเยอะขนาดนี้มาก่อนมันเป็นนานมาก
ช่วงนี้แม่มาอยู่ที่โรงเรียนด้วยตลอด แต่ไม่ได้ติดกันไปทุกที่ แค่บางเวลา
ถ้าไม่สบาย เป็นอะไร แม่ถึงจะมาดูแล
(ขอโทษที่ทำให้ลำบาก ก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้)
 
ตอนนี้คือกลัวเป็นโรคหัวใจ กลัวไปหมด.. 
 
พอถึงคาบที่ 3 พละ เอาละหว่ะ
เรียนพละ ตัวฉันตอนนี้ยังรู้สึกไม่ค่อยดีเลย Frown
เดินเข้าไปในโรงยิมเข้าไปหากลุ่มตัวเองก่อน ทุกคนนิ่งมาก T T
คนอื่นเริ่มทยอยกันเข้ามา แล้วรู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่มองมา ??
มองเราเหมือนเป็นตัวแปลกประหลาด Sealed
สอบ 30 คะแนน ..... ยังไม่กล้าทำอะไรตอนนี้ ยังเหนื่อยอยู่
นั่งดูเพื่อนสอบไป ก็ยังคงมีสายตาแปลกๆมองมา
 
คนบางคนก็นะ ..... 
มันมีอยู่คาบนึงตอนบ่าย แล้วมันมีคนนึงไม่ชอบเราหรือไงก็ไม่รู้
ชอบล้อ นินทา ตลอดอะ แล้วก็หัวเราะขำคิกคักๆกับกลุ่มของเค้า
วันนี้เค้าล้อเรื่องที่เราป่วย ให้ได้ยิน
เห็นแล้วแบบ..... พูดไม่ถูก อยากให้ลองมาเป็นสักครึ่งหนึ่งก็พอ จะได้เข้าใจ
เราก็เฉยๆ เฉยมาหลายรอบและ 
 
 
 
 
คิดถึงบล็อกนี้ นานๆเข้ามาที บ่นยาวเลย 5555
การบ้านเยอะ 
 

 

Comment

Comment:

Tweet

รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

#6 By kae on 2011-08-12 13:17

พวกนี้เห็นขอไปห้องพยาบาลคิดว่าสำออย
ต้องให้อ้วกเป็นเลือด กระอักใส่เสื้อผ้าเธอๆให้เลอะค่อยคิดว่า จะไปห้องพยาบาลไหนก็ไป๊ ล่ะมั้ง

ที่นินทาน่ะที่จริงอิจฉาทั้งนั้นล่ะ คนไม่อิจฉาเค้าไม่มาคอยนินทาคนอื่นหรอก

หมีน้อย มีพ่อแม่ดูแลดี หน้าตาผิวพรรณการเรียนก็น่าจะดี(อันนี้เดาเอง) คนอื่นๆเลยอิจฉาไงdouble wink

#5 By jin on 2011-08-09 09:08

หมีน้อย รักษาสุขภาพนะจ๊ะ

พอมีอาการประมาณเป็นลมก็คงมีพวกดูละครมากไป นินทาไปเองต่างๆนาๆตามแต่จิตคิด (แอบสงสารเค้านะเสพแต่เรื่องเดิมๆ)ใครเป็นโรคกระเพาะ อาหารเป็นพิษ ไส้ติ่ง/ลำไส้อักเสบ บ้างานจนนอนดึก กินตามใจปาก หรือลดความอ้วนรวดเร็วไป เหล่าเธอชอบนัก-*-

อย่างเรา ซื่อๆซุ่มๆขนาดนี้ แรกๆโดนนินทายังไม่รู้ตัวเลย(เพื่อนไม่บอกฉันก็แฮปปี้ดีอยู่แล้ว55)

พอเข้าห้องน้ำไปกลุ่มหญิงอีกห้อง(เอกเดียวกัน)ก็รุมว่าสารพัดเรื่องอก(มันกรรมพันธุ์ เห็นแม่เราแล้วเพื่อนในห้องเลิกพูดเลย) แต่ตลอด 4ปีที่เรียนมันเท่าเดิมอย่างงี้ ส่วนเพื่อนห้องเดียวกันผ่านไป1ปีกว่า เข้าใจแจ่มแจ้ง เพราะหน้าตาไม่แต่ง เสื้อผ้าหน้าผมจืดมาก เดินลิ่วเข้าสมุดตลอด ที่สำคัญเจือกเรียนดีกว่า อาจารย์ก็ชื่นชม เพื่อนผู้ชายก็ให้เกียรติ ค่าง บ่าง ชะนี เลยเคืองdouble wink

#4 By jin on 2011-08-09 09:04

big smile อย่ากลัวไปเลยเน้อbig smile big smile big smile confused smile

#3 By วิหคสีคราม on 2011-08-08 21:31

เรื่องคนนินทามันเป็นเรื่องปกติอ่ะ

อย่าใส่ใจเลย เราเป็นอะไร ตัวเรารู้ดีที่สุด

ขอให้อย่าคิดมากและหายไวๆนะจ๊ะcry

#2 By SD May on 2011-08-08 20:23

ทำใจให้สบายดีกว่าเนอะ :)