= = ชีวิตช่วงนี้ (ดราม่าหนักๆ)

posted on 18 Nov 2012 10:58 by bear-pink directory Diary
Ps.อ่านแล้วเครียดนะ อย่าอ่านเลยEmbarassed
 
สิ่งที่ทำไป พูดไปไม่รู้ว่าผิดหรือถูก แต่คิดและไตร่ตรองดีแล้ว
 
อะไรที่มันมาตัดสินได้ว่าถูกหรือผิด ถูกผิดของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันเลย
 
อย่างที่หลายๆคนบอก ต่างคนก็ต่างความคิด
 
 
 
เมื่อปีที่แล้วแมวตัวโปรดที่รักสุดตายไป จากน้ำมือของหมา
ปกติแมวที่บ้านก็ตายเพราะหมาอยู่แล้ว
ไม่ค่อยชอบหมาเท่าไหร่ เคยโดนไล่กัดตั้งหลายรอบตอนเด็กๆแต่โชคดีวิ่งเร็วรอดหวุดหวิด 555
(โมโหคนแถวนั้นมากเลยเราวิ่งไป ร้องตะโกนให้คนแถวนั้นช่วย ไม่มีใครช่วยเลย ผู้ใหญ่แม่งเลว-0-)
 
พอมาปีนี้ คือเอาจริงๆนะตั้งแต่ไอ้แมวตัวนั้นตายไป 
เพื่อนที่คอยรับฟังเรื่องต่างๆของเรา 
นอนเป็นเพื่อนเรา เล่นเป็นเพื่อน อาบน้ำด้วยกัน มันยอมเราทุอย่างถึงเราจะชอบแกล้งมันบางที
ไม่เคยว่า ด่า นินทา โกหกเรา ตรงไปตรงมา จริงใจกับเราเสมอ
เป็นแมวที่เข้าใจเรามากที่สุด ฉลาดเปิดปิดเข้าห้องเองได้ เปิดตู้เก็บของก็ยังได้(ไม่รู้เข้าไปเอาอะไร Foot in mouth)
 
แล้วเราก็อยู่ร่วมกันมาหลายปี 
วันนึงก็จากเราไป
 
มันแบบ เข้าใจใช่มั้ยคะ ....... ความรู้สึกนี้
 
จนถึงวันนี้เรายังคิดถึงมันอยู่ทุกวันเลยอะ
เป็นแมวที่มีคุณค่า มันทำให้เราและคนในบ้านมีความสุข เพราะนิสัยของมัน แมวเก่าแก่
 
บอกตรงๆว่า อะไรบางอย่างมันหายไป แล้วแม่งโคตรเหงา
 
แล้วข้างบ้านเลี้ยงหมา 
 
ก็เลยจัดมา หาหมามาเลี้ยง พันธุ์โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ ตัวเมีย
นิสัยตามพันธุ์แล้วเข้ากับเราได้ ตัวใหญ่ ทะมัดทะแมง ใจดี ขี้เล่น 
 
คนในบ้านและคนนอกบ้านคัดค้านกันอย่างแรง
ก่อนเอามาเลี้ยงเราศึกษาอยู่เป็นเดือนๆ ปัญหาที่ตามมาทุกๆอย่าง เรารับได้
แล้วเราก็บอกคนในบ้านว่ามันจะเป็นงี้ๆนะ แก้ได้ด้วยวิธีนี้นะ ฝึกกันได้
 
สีมันเหมือนเข่งมาก แต่
"ไม่ได้เอามาแทนที่ใคร"
 
ยังไงก็ไม่เหมือนกัน
 
ตลอดมาจนถึงวันนี้ที่มันเข้ามาอยู่ในบ้านเรา 
5 เดือนแล้ว ตัวใหญ่มาก 
 
มันเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเรามากเลยค่ะ 
ปัญหาก็ไม่มีอะไร เพราะเล็กน้อยแก้ได้หมด
(กัดรองเท้า=เก็บรองเท้าให้เรียบร้อย  เล่นสวน=ตีรั้วกัน)
 
สิ่งที่ทำให้ปวดหัวและจนบ้านแตก ไม่ใช่หมา
 
แต่เป็นเพราะ "คน"
 
คนที่อยู่รอบๆตัวหมาพวกเขามีปัญหากับมันมาก
 
ไม่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยค่ะ มันก็คงงงๆเนอะอยู่ดีๆมาเกลียดอะไรมัน ขังมันทำไมบ่อยๆ
 
ทุกคนด่า ว่าเรา คนในบ้านน่ะ โทษหมา ว่าไม่น่าเอาเลี้ยง
ทั้งๆที่เขาเองก็ได้ความสุขจากมันเหมือนกัน (แล้วไปเล่นกับมันทำไมวะ)
 
คือบ้านของเรา อยู่ติดริมคลอง แล้วตรงริมคลองก็จะมีบ้านคนเรือ
(เรียกว่าอะไรไม่รู้แต่เขาทำหน้าที่เก็บขยะในคลอง)
 
คนเรือมีหลายรุ่น แต่รุ่นนี้เป็นอะไรที่เราไม่ชอบมากๆๆๆๆๆๆ แล้วพ่อเราก็ดันไปสนิทกับหัวหน้าคนเรือ
พ่อคงไม่รู้พฤติกรรม ที่มันทำกับแม่และเรา ก่อนที่จะเอาหมามาเลี้ยง
 
เข้าใจมั้ยคะว่าเป็นคนที่ไหนก็ไม่รู้ ญาติก็ไม่ใช่ ไม่ได้รู้จักพวกมันดีพอเลย
เราต้องทนเจอพวกมันทุกวัน เข้าๆออกๆบ้านเรา เอามอไซค์มาจอดเต็มสนามหน้าบ้าน
เทน้ำมันกลิ่นแรง เอาถังอะไรไม่รู้มากองๆหน้าบ้าน
แล้วอาม่าเราก็นอนข้างนอกแกแก่มากๆแล้วนะคะ ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไร
บางทีพวกมันก็ทำเสียงดัง ข้างๆห้องเรา มันจงใจก่อกวนเรา
สูบบุหรี่ในบ้านเราอีก พวกมันหัวเราะและนินทาเราประจำ เราไม่อยากพูดว่าแบบนี้เลย
ประจบ เสแสร้งต่อหน้าพ่อเราค่ะ
เราบอกพ่อเราอะไรไม่เคยจะฟัง(ไม่ได้ฟ้องแต่ไม่ไหวนะ) พ่อเราก็ด่าเรากลับ พวกมันก็ดีใจหัวเราะ 5555
 
แต่กับแม่และเรานี่ ไม่ไหว
 
มาทำอะไรแบบนี้ ในที่ที่เรียกว่า "บ้านของเรา" 
เราทน ทนมานานนนนนนน ไม่มีความสุขเลย
 
แล้วพอเอาหมามาเลี้ยง ก็ตีหมาเรา เพราะมันชอบมาเกาะแกะอะคะ คือหมามันก็ชอบเล่นกับคน
ตอนนี้เรารักหมาเราไปแล้วนะคะ ในระยะเวลา 5 เดือน
แล้วมันเป็นหมาที่พ่อเราซือให้ เป็นของจากพ่อ เราก็ยิ่งรักอะ
 
เมื่อวาน หมาโดนป่องมอไซค์ เลือดซิบ แล้วมันก็แสบ สงสารมันอะ
 
แล้วมันแบบเฮ้ยหลายรอบแล้ว แล้วครั้งนี้มันเยอะ
 
เราก็เลยไปขอร้องอาโกเจ้าของที่สนามหน้าบ้านเรา ว่าไม่ให้พวกคนเรือจอดรถ
ไม่ต้องเข้าๆออกๆ(กับบ้านเรา) ตัดปัญหา
พ่อก็ไม่ยอม พ่อสนิทกับพวกเขา แต่เราเครียดอะแบบเมื่อวานคุยกันดุเดือดมาก 
ดราม่าน้ำตาไหลพราก
 
"อย่ามาบีบน้ำตานะ"
 
ดูพ่อเขาพูดดิ มันทำให้เราคิดว่า เห็นคนนอก คนพวกนั้นน่ะดีกว่าคนในบ้านหรอ??
 
นี่บ้านเรานะ บ้านที่เป็นที่อยู่อาศัย ที่ให้พักพิง และดีที่สุด
 
แต่สุดท้ายพ่อเขาก็ยอม แล้วอาโกก็ไปบอกพวกเขาให้
 
(คนเรือน่ะเรื่องเยอะมาก มากกว่านี้อีก)
 
พ่อไม่สนใจ ไม่คุยกับเราเลย วันนี้แม่บอกว่าพ่อเดินมาบ่นๆกับแม่แล้วก็เดินออกจากบ้านไปเหมือนคนบ้า
 
แล้วพี่สาวเราอีกสองคนก็รุมว่า ด่าเรากันเต็มที่ บอกว่าต้องแก้ที่เราคนเดียว
 
สรุปคือ ปัญหาทั้งหมดไม่ใช่หมา ไม่ใช่ใครที่ไหน มันมาจากตัวเราเองนี่แหละ
 
 
พื้นฐานความคิดเรา
เราคิดว่าบนโลกนี้ไม่มีใครเลวจริงๆสักคนหรอก ลึกๆแล้วก็จิตใจดีทุกคนนั้นแหละ
ปัญญาอ่อนจริงๆ
 
 
เด็กกับผู้ใหญ่ไม่มีความเท่าเทียมกันในบางเรื่องที่ควรจะเป็น
พูด อธิบายอะไรกลายเป็นเถียง ผิดไปหมด 
คนที่ทำอะไรก็ผิดไปหมด มันจะมีอะไรดีวะ 
บางทีเราก็อยากจะมีความสุขบ้าง เราไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนหลายคน
เราไม่จำเป็นต้องแคร์คนอื่นมาก คนอื่นที่ว่าคือคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว
คนที่เขาไม่ได้เลี้ยงดู ช่วยเหลือเรา ทำไมต้องไปแคร์คนพวกนั้น
 
เรามีกันแค่นี้ แค่บ้านเรา เราก็น่าจะพอแล้วนะ 
 
ทุกวันนี้ บางวันยังไม่มีคนคุยกับอาม่าเลย 
อย่าว่าแต่อาม่า ขนาดเราพูดอะไรยังไม่มีคนฟังเลย ไม่รู้จะรีบไปไหนกัน
เหมือนบ้านร้าง
 
คุยกับตัวเอง คุยกับหมา เขียนบล็อก แชทกับคนแปลกหน้า ?
 
ไม่มีใครสำคัญเท่าพ่อกับแม่หรอก
 
บอกว่าเราความคิดเด็กๆ ความคิดผู้ใหญ่บางทีมันก้ไม่ได้ดีมากนักหรอก
 
 
 
ถ้ามันจะเป็นอย่างนี้ ต่อไปนี้เราจะยอมพวกคุณทุกอย่างเลย
ยอมแลกถ้าทำให้พวกคุณพอใจ มีความสุข 
 
 
 
 
 
ตัวปัญหาตัวจริงคือ "เรา" เอง 
 
 
จบ
 
 

edit @ 18 Nov 2012 12:14:54 by BEAR_Pink

edit @ 18 Nov 2012 12:31:12 by BEAR_Pink

 
สวัสดีค่ะทุกคนที่เข้ามา ทักทาย /
 
นานๆจะมาอัพบล็อกเนอะ =_= 
 
มีใครจำเราได้บ้างค่ะ 555 
 
 
ช่วงนี้ติดดูหนัง 
ตอนเด็กๆติดดูการ์ตูน อนิเม โตมาหน่อยก็ดูหนัง ดูละคร ซีรีย์
เอนทรี่นี้จะมาแนะนำหนัง 7 เรื่องน่าดู
สำหรับหมีทุกเรื่องที่จะเขียนต่อไปนี้มันสนุกมาก
ไม่ได้จัดอันดับนะคะ ที่เขียนยาวๆใต้หนังไม่ต้องสนใจอ่าน ข้ามไปได้เลยค่ะ(แต่อุตส่าห์ใจเขียนนะ)
เขียนตามความรู้สึกเฉยๆ รู้สึกว่าเอนทรี่เราจะเขียนเนื้อหายาวมาก
 
ไทย เกาหลี ญี่ปุ่น ไต้หวัน ปะปนกันไป ^__^
 
ไม่มีสปอยล์
 
1.A Milionair's Fisrt Love (2006)
(백만장자의 첫사랑 Baekmanjangja-ui cheot-sarang)

 
ื่อไทยว่า "รักสุดท้ายของนายไฮโซ" - -' จริงๆมันน่าจะชื่อว่า รักแรกของนายไฮโซมากกว่านะ 
เป็นเรื่องแรกที่ทำให้อยากดูหนังเกาหลีและทำให้หลงรักหนังแนวนี้ และที่สำคัญตกหลุมนางเอกคนนี้ไปแล้วด้วย
นางเอกหน้าใส ลียอนฮี (จริงๆอ่านอียอนฮี) ตอนแรกดูแต่หนังญี่ปุ่นแล้วก็ไปเสิชหสหนังซึ้งๆดู
แล้วก็ไปเจอกระทู้ๆนึงในบอร์ดฟุตบอล  ผู้ชายกำลังแนะนำหนังกัน 5555 บอกว่านางเอกน่ารักมากแล้วก็ซึ้งมากๆ เราก็เลยไปหาดูเลยซับไทย ดูในยูทูปเปิดเรื่องมาเห็นหน้าพระเอกแล้วก็เฉยๆ อีกอย่างเป็นคนไม่ค่อยชอบดูหนังเกาหลีเท่าไหร่ติดภาพที่มันเป็นหนังอืดๆ หนังเริ่มเรื่องไปสักพัก คิดในใจ "มันจะซึ้งตรงไหนวะเนี่ย"
มหาเศรษฐีคนหนึ่งกำลังรับมรดก -_- ตอนแรกไม่ค่อยตั้งใจดูเท่าไหร่ นางเอกโผล่มา ว้ากกน่ารักมากเลย
ก็ดูต่อไปจนเกือบจะจบ จู่ๆก็ร้องไห้ออกมาเยอะมาก ปกติไม่เคยดูหนังแล้วร้องไห้อะไรอย่างนี้มาก่อน ยิ่งดูเงียบๆคนเดียวตอนกลางคืนแล้ว อินถึงพริกถึงขิงเลยทีเดียว หลังจากนั้นมาเรื่องนี้ก็ขึ้นหิ้งชาบูเป็นหนังที่ซึ้งที่สุดในดวงใจ
 
เรากลายเป็นแฟนคลับนางเอก ไปซื้อแผ่นมาแล้วตั้งใจดูตั้งแต่แรกทำให้เข้าใจอะไรหลายๆอย่างมาก
เพลงประกอบเพราะมาก Insa นางเอกร้องด้วย แล้วก็เพลง คำสาป เวอร์ชั่นไทยของปราโมทย์ ปาทาน
หนังทำภาพ Soundtrack ได้สวยมาก ทำดีอะ ใครจะดูเรื่องนี้แนะนำว่าอย่าอ่านเรื่องย่อค่ะ เราไม่อ่านก่อนแล้วก็ไปเสิชหาตัวหนังมาดูเลย 
 
 
2.Cyborg She (2008)
(僕の彼女はサイボーグ Boku no Kanojo wa Saibōgu)
 
 
หนังญี่ปุ่นชื่อไทยว่า "ยัยนี่น่ารักจัง" รู้จักหนังเรื่องนี้ตอนอยู่ ป.6 ^^ เพื่อนไปดูในโรงแล้วก็มาเล่าต่อให้ฟังแต่ไม่ได้เล่าถึงขั้นสปอยล์ จากนั้นไม่กี่เดือนแผ่นก็ออกก็ไปซื้อมาดูตอนนั้นยังเด็กๆดูพากษ์ไทยแล้วแถวบ้านขายแต่ VCD นางเอกเป็นหุ่นยนต์ที่ถูกส่งมาจากโลกอนาคตเพื่อช่วยพระเอกจากภัยพิบัติที่กำลังจะเกิดขึ้น พระเอกเป็นคนที่จิตใจดีแล้วก็หลงรักหุ่นยนต์เข้า วันนึงหุ่นยนต์ที่ไร้หัวใจก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของพระเอก แล้วมันจะเป็นไงต่ออันนี้ต้องไปหาดูเอง แต่มันทั้งซึ้งทั้งฮาพอดูจบก็ไปนั่งเม้าส์กับเพื่อนที่ดู CG เอฟเฟคของหนังทำได้ดีเนียนมากจนมีฉากนึงดูแล้วตกใจเลยคือนึกว่ามันเป็นของจริงหรือเปล่า (ตอนนั้นก็เด็กก็จินตนาการไป555) ตอนนี้ไปตามเก็บ DVD ที่มีพากษ์ญีุ่ป่นซับไทยมาดูแล้ว ซึ้งๆแล้วคุณจะหลงรักหุ่นยนต์สาวตัวนี้ 
 
3.แฟนฉัน (2003)
(My Girl)
 
 
 
 
     เรื่องนี้ดูตั้งแต่อยู่ ป.1 นั่งดูกับน้องชายข้างบ้านแล้วผู้ใหญ่ก็มักจะบอกว่าเราคือน้อยหน่าส่วนน้องอีกคนก็เจี๊ยบ
หนังไทย หนังเก่า เต็มไปด้วยความทรงจำความรักแบบเด็กๆ ร้องไห้ตอน "เจี๊ยบตัดยางเราทำไม" 
 
 
5.Confession (2011)
(告白 Kokuhaku)
 
 
         จำไม่ได้ว่าไปเจอหนังเรื่องนี้ยังไงแต่ก็ไปหามาดู ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าเป็นหนังแนวไหนแต่ก็คิดว่าคงจะประมาณสะท้อนครูกับนักเรียนปัญหาชีวิตอะไรทำนองนั้น เอามาเปิดดูตอนกลางคืนประมาณเกือบๆเที่ยงคืนได้
หนังบรรยากาศค่อนข้างหม่นหมอง หดหู่ แล้วดูไปก็พบกับสิ่งที่ไม่คาดคิด ตกใจ อึ้ง มาก (เด็กตัวแค่นี้มันรุนแรงขนาดนี้เลยหรอฟ่ะ) จนต้องปิดก่อนอีกวันก็มาดูต่อ 555 ดูจนจบ แบบว่า ..... จิตตกและก็ทึ่งในความสามารถในการแก้แค้นของครูคนนี้มาก เรื่องนี้มีอะไรมากกว่าที่คิด สารภาพ สำนึกผิด ไม่ได้ตั้งใจ?
มีคนเขียนถึงเรื่องนี้ลองไปอ่านดูได้นะคะ >> Confession
 
 
6.Secret (2007)
不能說的秘密 Bùnéng shuō de mìmì
 
 
        ชื่อไทยว่า   "รักเรากัลปาวสาน" เพราะว่าชอบเปียโนก็เลยหาหนังที่เกี่ยวกับเปียโนมาดู
และเรื่องนี้ก็เป็นหนังรักที่มีเปียโน เป็นหนังไต้หวันของเจโชว์ ใครจะดูเรื่องนี้ดูเป็นพากษ์ไต้หวันซับไทยก็ดีนะคะ
สำเนียงจีนของไต้หวันน่ารักมาก ไม่ช้งเช้งหนวกหู แต่อันนี้จะน่ารักๆสบายๆดูแล้วอิน ไม่ใช่หนังรักกับเปียโนธรรมดามันมีอะไรมากกว่านั้น เจเล่นเปียโนเก่งมากแต่งเพลงเองด้วย นางเอกก็เก่งเปียโนเหมือนกัน
 
 
7.M (2007)
(Mystic , Mystery , Mellow)
    
   

    หนังเกาหลีภาพการดำเนินเรื่องสวยๆอาร์ตๆ ใช้เทคนิคสีได้เยี่ยมมากเพราะมันลอกตาเราไม่รู้ว่าบรรยากาศตอนนั้นของมินวูเป็นเรื่องจริงหรือความฝันกันแน่ เทคนิคของกระจกเงา และเพลงที่คลอไปอย่างหลอนๆ  สงสารนางเอกเศร้าแบบลึกๆในใจ
 
"ฉันชื่อมิมิ ชอบทุกอย่างที่ขึ้นต้นด้วยตัว 'M' Mozart และเขา มินวู (Min-woo) "
 
"สายตาคนทั่วไปมีทั้งเกลียด อิจฉา ริษยา เรา แต่สายตาของมิมิคือสายตาที่ห่วงใยและไม่เคยโกหก"


เรื่องย่อ M เป็นเรื่องของนักเขียนมากพรสวรรค์เจ้าของผลงานขายดี อย่าง ฮัน มินวู (แสดงโดยคัง ดงวอน) ที่กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับคู่หมั้นสาวสวย ชเว ยอนซู (แสดงโดย กง ฮโยจิน) ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดวรรณกรรมในฤดูใบไม้ผลิ แต่งานเขียนของมินวูในช่วงหลังไม่ค่อยได้รับความนิยม ทำให้เขาเกิดความเครียดมากขึ้น และเริ่มจะเห็นภาพหลอนเกี่ยวกันผู้คนรอบๆตัว วันหนึ่ง มินวูฝันว่าเขาได้ไปยืนอยู่หน้าประตูของผับลูแปง และได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงสีขาวที่ชื่อ มิมิ (แสดงโดย อี ยอนฮี) ทำให้มินวู จำได้ว่าเธอคือรักครั้งแรกของเขาเมื่อ 11 ปีที่แล้ว ตอนนี้มินวูกำลังวนเวียนอยู่ในความฝันเกี่ยวกับความทรงจำในรักครั้งแรกและ ความเป็นจริงในปัจจุบัน และการหวนรำลีกถึงอดีต นอกจากนี้ ยังเป็นจุดเริ่มต้นของความน่าสะพรึง ความรักอันแสนเศร้าและงดงามอีกด้วย 
เครดิตเรื่องย่อ Ananta
 
 
 
 
"ยังมีอีกหลายเรื่องที่น่าดูมากๆ
หนังทุกๆเรื่องจะมีความสนุกในตัวของมันซ่อนอยู่
ขอให้ดูหนังกันอย่างมีความสุขนะคะ"
 

 
 
8
 
 
 
 
 
 
 
ปล.ไม่รู้ว่ามาอยู่หน้าแรก exteen ได้ไง 555 ^^
 
สวัสดีค่ะทุกๆคนที่คลิกเข้ามา
 
ไม่ได้เขียนบล็อกมานานมากแล้ว
 
เจอเรื่องราวดีๆก็อยากมาเล่าให้ใครก็ได้ที่ผ่านเข้ามาบล็อกนี้ได้ฟัง
 
 
 
 
ตอนอยู่ ม.ต้น เวลากลับจากโรงเรียนก็นั่งรถมาลงที่ตลาด
 
ในตลาดก็มีตรอกเล็กๆ..
 
ในตรอกเล็กๆมีร้านรองเท้าเล็กๆ..
 
 
เราเดินผ่านร้านนี้ประจำ
 
เคยหยุดดูรองเท้าระหว่างรอแม่ซื้อของร้านข้างๆ
 
 
เวลา่านไปเรื่อยๆ เวลาเจอป้าเรามักจะยิ้มให้กัน ก็ไม่รู้ทำไม
 
ในตลาดมีร้านรองเท้าใหญ่ๆ 3-4 ร้าน
 
ร้านป้าคนนี้เป็นร้านเล็กๆแล้วอยู่ในตรอก เราสังเกตุว่าร้านป้าเงียบมาก
 
ขณะที่ร้านอื่นมีคนเข้าเรื่อยๆ
 
 
และตอนนี้เราอยู่ ม.ปลาย  แล้ว
 
ใส่ชุดนักเรียนตัวใหม่เดินผ่านร้านป้าแก
 
ช่วงหลังๆไม่ค่อยได้ลงตลาด อากาศมันร้อนแม่ไปรับกลับบ้านก็จะนั่งรถแท็กซี่
 
ไม่ได้เจอกันนาน ตอนนี้หนูขึ้น ม.ปลายแล้วนะคะ
 
ป้าก็ยังยิ้มให้
 
แล้วเราก็ยกมือสวัสดี
 
ป้าแกยิ่งยิ้มหน้าบานมากขึ้น
 
เรากับป้าไม่เคยคุยกัน แค่เจอกันบ่อยๆและยิ้มให้กันเฉยๆ
 
แม่ถามว่ารู้จักเขาหรอไปไหว้เขา
 
เราก็หันหลังไปบอกแม่ว่า ไม่รู้จักหรอกแต่เจอกันบ่อยๆเขายิ้มให้ หนูก็เลยไหว้เขา
 
ตอนที่หันหลังไปคุยกับแม่เดินมาไกลแล้ว เราเห็นป้าแกยังมองเราอยู่เลยแล้วก็ยิ้ม
 
 
มาวันนี้เราไปซื้อของกับแม่ที่ตลาด ผ่านร้านป้าคนนี้อีกครั้ง
ป้ายังคงยิ้มให้เสมอ เรายกมือสวัสดีเขาป้าถามว่า สอบติดหรอเก่วจังเลย ครั้งแรกที่คุยกัน
 
 
เรากับแม่เดินออกมาจากตรอกเล็กๆนั้น ข้างหน้ามีร้านรองเท้าใหญ่ๆ
วันนี้วันอาทิตย์ คนเยอะมากแม่ก็เดินไปดู แม่ค้าก็ไม่ค่อยสนใจ
เราสะกิดแม่บอกว่า เดี๋ยวอย่าเพิ่งซื้อ มานี่ก่อน คนเยอะไปร้านป้าอีกคนดีกว่า
 
 
 
แม่ก็เดินมาที่ร้านของป้าคนนี้ ไม่มีลูกค้าเลย
ป้ายิ้ม แม่ถามว่ามีรองเท้าฟองน้ำมั้ย?
ป้ารีบตอบ มีจ้ะๆ ลองก่อนได้เลย แล้วก็หยิบมาให้แม่ลอง
คู่เล็กไป ป้าหยิบอีกหลายคู่มาให้ลอง
ตอนที่ป้าหยิบ ป้าดูลุกลี้ลุกลน ดูดีใจมาก
ข้าวของที่อยู่ใกล้ๆหล่นหมดเลย
กระเป๋าใบเล็กๆที่อยู่ข้างหน้าหลายใบหล่นลงมา แม่จะช่วยเก็บ ป้าบอกว่าไม่เป็นไร
แล้วก็เหมือนทำอะไรไม่ถูก ป้าคุยกับแม่ ว่าลูกสาวสอบติดที่ไหนหรอ เก่งจังเลย แล้วก็อะไรอีกไม่รู้
 
 
รองเท้าคู่ละ 30 บาท ร้านป้าเล็กๆ สอยกลับมาบ้าน
 
แม่บอกว่าป้าคนนั้นเขาชอบเรามากเลย แววตาของป้า มีความสุข.... ^ ^
 
 
 
จริงๆก็ไม่มีอะไรมากแต่เรารู้สึกดี
ที่ร้านป้าไม่มีลูกค้าเท่าไหร่ คิดว่าน่าจะเพราะอยู่ในตรอกแบบนี้ ร้านเล็กของไม่ค่อยเยอะ
คนเลยไปซื้อร้านใหญ่ๆกันละมั้ง เพราะมีให้เลือกเยอะกว่า
 
 
 
 
ปล.วาดรูปไม่สวยเท่าไหร่แต่ก็อยากจะวาด
ปล2.คิดถึงนะบล็อกของฉัน >,<
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

my birthday

posted on 29 Dec 2011 22:21 by bear-pink
 
สวัสดีค่ะ คนที่หลงเข้ามา คนที่แวะเข้ามา ^^
 
วันนี้ 29 ธันวาคม 
 
วันเกิดเจ้าของบล็อกเอง 
 
วันนี้มีกีฬาสีที่โรงเรียนด้วย เป็นวันที่รู้สึกสบายใจที่สุด มีความสุขมากๆ
 
มีเพื่อนต่างห้อง เกิดวันเดียวกันด้วย 
 
วันเกิดคราวนี้ต่างจากปีที่แล้วคือไม่มีเพื่อนคนไหนจำวันเกิดเราได้เลย
(ปีที่แล้วของขวัญเพียบ)
แต่พอกลับมาบ้าน เปิดเฟสบุค น่านนน~! มากันเป็นแถว เพราะมันมีแจ้งเตือนวันเกิด 0.0
 
เฟสบุคนี่มันทำให้คนอวยพรวันเกิดได้แบบ .... - -*
 
"HBD" 
 
มีคนพิมพ์มาแบบนี้ด้วย 5555 
3 ตัวอักษรจบ 
 
แล้วก็ 
 
"ฮปบด"
 
เข้าใจย่อเนอะ แต่ก็ขอบทุกคน (บางคนก็ยาวๆ)
 
 
มีอยู่ 2 คนที่ตื่นเต้นและจำวันเกิดเราได้ดีคือ เตี่ยกับแม่
ของขวัญ เราได้มาแล้ว
 
ได้อะไร....
 
ได้ทุกวันเลย เลยบอกไม่ได้ว่าได้อะไรมาบ้าง มันเยอะมากจนนับไม่ได้
 
ขอบคุณมากๆ ขอบคุณที่สุดในโลกเลย 
 
 
จะปีใหม่แล้วขอให้คนที่หลงเข้ามา เพื่อนๆพี่ๆในบล็อก exteen
มีความสุขมากๆนะคะ มีสุขภาพดี โชคดี เจอสิ่งๆดี เจอคนดีๆ ^^ 
 
 
ราตรีสวัสดิ์
 
 
 
 
-----
นิดนึงคือมันมีช่วงที exteen ล่ม Publish ออกไปก็ error
แล้วเอนทรี่ก่อนหน้านี้ หมีรักเตี่ยที่สุด ที่อุตส่าตั้งใจเขียน 
มัน มันนน ทำไมเป็นแบบนี้
error 
พอต่อมา ก็เข้า manager กด plublish โอเคขึ้นแล้ว
แต่....!!
เนื้อหาในเอนทรี่นั้นอะ มันมีแค่ 
 
"หมีรักเตี่ยมากๆ รักที่สุด"
 
T T ซึ้งเลยค่ะ 
 
ยังกะอัพสเตตัส ทวิตเตอร์  5555